اطلاعیه کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران در محکومیت

حمله به صف کارگران نیشکر هفت تپه

صبح روز پنجشنبه 26 اردیبهشت ماه تجمع کارگران نیشکر هفت تپه در شهرستان شوش مورد یورش نیروهای رژیم جمهوری اسلامی قرار گرفت. حمله به صف کارگران معترض از چند روز پیش تدارک دیده شده بود و به همین منظور نیروهای گارد ویژه سرکوب از شهرهای دیگر استان خوزستان به شهر شوش اعزام شده بودند.

اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه در اعتراض به روند تعطیل شدن این واحد تولیدی و بیکار سازی دسته جمعی کارگران آن و نیز عدم پرداخت سه ماه حقوق معوقه از 16 اردیبهشت ماه سال جاری آغاز شد. مدیران این واحد با پرداخت نکردن حقوق معوقه کارگران و قطع آب مزارع نیشکر کارگران را تحت فشار قرار دادند تا بدین وسیله خشک شدن مزارع و توقف تولید در شرکت را به گردن کارگران بیاندازند. در حالی که سرمایه داران و دولت به سادگی سرمایه خود را از بخشی به بخش سود آورتری دیگر منتقل می کننند و جریان انباشت سرمایه خود را ادامه می دهند، با این گونه بیکار سازیهای گسترده سرنوشت معیشت هزاران خانواده کارگری با آینده نامعلوم روبرو می سازند.

کارگران نیشکر هفت تپه شش روز متوالی در مقابل فرمانداری شهرستان شوش تجمع کردند و خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند. حمله نیروهای مسلح رژیم به صف کارگران هنگامی آغاز شد که این کارگران قصد داشتند از محل فرمانداری به سمت بازار شهر به شیوه ای آرام راهپیمایی کنند و صدای اعتراض خود را به گوش همه مردم شهر برسانند. اما ماموران انتظامی و گارد ویژه به صفوف آنها یورش برده و کارگران و خانواده هایشان را مورد ضرب و شتم قرار دادند و کار را به جایی رساندند که با خودروهای خود به صفوف کارگرانی که جز مشت هایی گره کرده و گلوی پر از فریاد چیزی دیگری نداشتند، حمله ور شدند. خبرها حاکیست که در این جریان شماری از کارگران زخمی شده اند.

حزب کمونیست ایران بار دیگر پشتیبانی خود را از مبارزات حق طلبانه کارگران شرکت نیشکر هفت تپه اعلام می کند و حمله نیروهای سرکوبگر را به صف کارگران معترض به شدت محکوم می نماید.

مبارزات کارگران نیشکر هفت تپه سنگری از مبارزات سراسری طبقه کارگر ایران است که در مقابل یورش سرمایه داران و رژیم حامی آنها به سطح معیشت و حقوق ابتدایی خود دست به مقاومت زده اند. حمله به صف کارگران معترض در شرایطی آغاز شد که رژیم بیم آن داشت پشتیبانی از مبارزات کارگران نیشکر هفت تپه به بخشهای دیگر طبقه کارگر در خوزستان و بقیه نقاط ایران گسترش یابد. همین واقعیت نشان می دهد که نقطه ضعف رژیم در کجاست و یگانه راه وادار کردن سرمایه داران و رژیم حامی آنها به عقب نشینی در مقابل خواستهای طبقه کارگر سراسری شدن این همبستگی طبقاتی است.

کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران

‏26 اردیبهشت ماه 1387

اهداف واقعی اجلاس کویت در مورد  بحران عراق

پس از گذشت چندین ماه از برگزاری اجلاس کشورهای همسایه عراق در ماههای " مه و نوامبر" سال گذشته میلادی در شرم الشیخ مصر و استانبول ترکیه، روز سوم اردیبهشت برابر با 22 اوریل 2008 با حضور نمایندگان کشورهای منطقه و همسایگان عراق ، از جمله وزیران خارجه ایران ،ترکیه،عربستان،بحرین، مصر و همچنین وزیران خارجه آمریکا و فرانسه و مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و ... اجلاسی دیگر گشایش یافت. "نوری مالکی" نخست وزیرعراق در جریان سخنرانی در اولین روز نشست ، از کشورهای همسایه عراق به دلیل عدم توسعه در روابط خود با عراق و چشم پوشی از بدهی های این کشور و همچنین عدم جلوگیری از ورود افراد مسلح به این کشور انتقاد کرد. 2اجلاس قبلی که تحت الشعاع تنشهای میان ایران و ایالات متحده قرارداشت دو طرف در مورد مسئولیت ادامه ناآرامیها در عراق همدیگر را مورد اتهاماتی قرار دادند. جدا از یکی دو مورد که به موضوع اجلاس سوم کشورهای همسایه عراق اضافه شده بود اهداف رسمی اجلاس سوم نیز کمک به بازسازی اقتصاد عراق و یاری رسانی به برقراری امنیت و ثبات سیاسی در این کشور اعلام شده بود..اگرچه در این اجلاس از عدم توسعه روابط دیپلوماتیک کشورهای همسایه با عراق و چشم پوشی از بدهی های این کشور و جلوگیری از ورود افراد مسلح به این کشور انتقاد شد اما در بیانیه پایانی و در اظهارات رسمی سخنی از علت واقعی عدم توافق بمیان نیامد.کشورهای عربی همسایه و غیر همسایه باعراق، هنوز روابط دیپلوماتیک عادی با دولت فعلی در عراق برقرار نکرده اند. سال گذشته دولت مصر کوشید که این سد را بشکند و سفیر خودرا به عراق اعزام داشت. سفیر مصر در نخستین روز استقرارش دربغداد ربوده و سر به نیست شد.و پس از آن مصر دیگر اقدامی در این مورد به عمل نیاورد.

امتناع دولتهای عربی از برقراری روابط دیپلوماتیک با عراق، اگرچه در نزد افکار عمومی مردم کشورهای عربی، ریاکارانه با بهانه اشغال عراق توسط آمریکا توجیه میشود، اما در واقع اساسا" به خاطر وجود دولت شیعه دراین کشور و نفوذ جمهوری اسلامی بر این دولت است.آنها از این طریق طرفهای درگیر در عراق و از جمله دولت آمریکا را تحت فشار گذاشته اند تا ترکیب دولت عراق را به نفع جریانات ناسیونالیست عرب اعم از سنی و شیعه تغییر دهد و دولت عراق را بر اساس یک هویت عربی تجدید سازمان کند.از اینرو در پشت سر اهداف رسمی که بر کنفرانس کویت و کنفرانسهای مشابه در ارتباط با اوضاع عراق، تعریف میوشد، بایستی جدالهای و رقابتهای پنهان بین ایران و کشورهای عربی برای گسترش نفوذ در عراق را دید. هر بار که در میدان کشمکشهای عملی در داخل عراق، توازن قوا قدری تغییرمیکند، فورا" چنین کنفرانسی تدارک دیده میشود تا آنچه را که در صحنه نبرد تغییر کرده است، در میدان دیپلوماتیک در بالا تثبیت گردد. اجلاس کویت در شرایطی برگزار میشود که صفوف طرفداران جمهوری اسلامی در عراق پراکنده تر و نزاعهای فیمابین آنها شدت یافته است.این روند تا برقراری تعادلی مابین منافع متضاد کشورهای منطقه در عراق ادامه خوهد داشت.تعادلی که در عین حال مورد رضایت آمریکا هم باشد. و  روشن است که  این اجلاسها تحت هر نامی که برگزار شوند تلاشی نه در جهت منافع طبقه کارگرمردم زحمتکش، بلکه جهت استقرار و تحکیم دولت بورژوازی  متحد آمریکا است.

اینکه اجلاس کویت در رسیدن به اهداف رسمی تعریف شده خود، یعنی موضوع بازسازی اقتصادی عراق وجلوگیری از ورود افراد مسلح به این کشور ناکام مانده است، درواقع به معنای آن است که هنوز این تعادل حاصل نشده است و بایستی منتظر ادامه کشمکشها در داخل عراق و کنفرانس های مشابه بعدی در آینده باشیم.

اطلاعیه کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران

بمناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگر

(2008)

دویچه وله:

مشکلات کار و زندگی در عسلویه

هفدهم فروردین هشتاد و هفت