مصاحبه عبدارضا ترازی عضو هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد با خانم شهلا دانشفر در برنامه کارگران و یک دنیای بهتر

عبدالرضا ترازی عضو هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد از دانشجویان خواست از کارگران شرکت واحد حمایت کنند .

در این مصاحبه با تلوزیون کانال جدید ، عبدالرضا ترازی به موارد تکان دهنده ایی اشاره می کند . این مصاحبه فوق العاده مرحله جدیدی از مبارزه کارگران در ایران را نوید می دهد .کارگران در اطلاعیه ایی که وسیعا پخش شده است ۴ روز التیماتوم داده اند و در صدد سازمان دهی اعتصابی بسیار برزگ هستند.

در این روز ها کارگران شرکت واحد نیازمند گرم ترین و پرشور ترین حمایت های دانشجویی ست . دوستان! فعالین دانشجو ! این حرکت کارگران شرکت واحد در ادامه بیانیه دانشجویان در روز ۲۰ آذر است . دو بند مهم از این بیانیه امروز موضوع حمایت مستقیم دانشجویان است:

امروز روز کارگر و دانشجو ست . پیش به سوی حمایت از کارگران شرکت واحد .

 این مصاحبه را حتما بشنوید .

زنده باد مبارزات کارگران شرکت واحد

اعلام حمایت از کارگران شرکت واحد

اتحاديه هاى کارگرى فنلاند و نروژ و نیز شعبه کنفدراسیون بین المللی کارگران ترانسپورت در کشورهای اردن، تونس و فلسطین

کارگران عسلویه و مردم فیض آباد سنندج از کارگران شرکت واحد حمایت کردند

فتح بابی بر بحث حزب و حزبیت  قسمت اول

نقدی کوتاه بر این دو قسمت از نظرات رفیق نوید امانی در مورد حزب وحزبیت.

رفیق گرامی بادرود

با عرض پوزش از اینکه دیر کردم اما این روزها کمی سرمان شلوغ است که امید هست به دل نگرفته باشید.

من نقطه نظرات شما را در این دو قسمت که در مورد حزب و حزبیت بیان کردید را خواندم و مواردی که نظرات شخصی بنده میباشد را برای شما بیان میکنم. در قسمتهایی از بحث با شما موافق هستم، برای نمونه به چند مورد اشاره میکنم و نظرات خود را نیز بیان میکنم. اینکه سندیکالیسم و اتحادیه گرایی صرف یک انحراف است و جریانات چریکی فرد را از جامعه و شرایط حاکم بر جامعه دور میکند و آگاهی دادن به توده ها از زیر کوه و کمر نمیشود و نمیتوان طبقه کارگر را اینطور سازماندهی کرد من تا اینجا میشود گفت که باشما موافقم. ولی با وجود این من تا حالا با این دو قسمت شما اینرا متوجه نشده ام که بلاخره این حزب یا سازمانی که شما بر روی آن برای ایجاد آگاهی و سازماندهی طبقه کارگر تاکید میکنید کجا قرار دارد آیا ما یک سازمان کمونیستی مثلا باید در درون خاک ایران داشته باشیم که به طبقه کارگر آگاهی بدهد یا این حزب برای اینکه اجازه فعالیت به وی داده نمیشود باید بیرون از خاک ایران کار سازماندهی طبقه کارگر را به عهده بگیرد که اگر برای سوال اول جواب مثبت باشد وضع کسانی که در این حزب کار میکنند معلوم است ولی اگر جواب منفی باشد باید حزب بیرون از خاک ایران باشد که آنموقع حزب به سازمانی چریکی تبدیل خواهد شد که به گفته شما از شرایط اجتماعی دور میشود یا زیر تاثیرات متفاوت که میشود روی این تاثیرات نیز بحث کرد قرار میگیرد و سرانجامش نیز معلوم میشود.من به شخصه عدم موفقیت های احزاب چپ و کمونیستی را به سنگ محک نفی یا تاید این مکانیسم  خاص برای آگاهی بخشی به توده ها تبدیل نی کنم که عدم موفقیت آنها دلایل بیشماری میتواند داشته باشد اما تبدیل شدن این احزاب به کمپانی ها و معامله و داد و ستد کردن با خواستهای واقعی مردم و ائتلاف بستن با نیروها و احزاب و تشکلات و در کل جریانات سرمایه داری و ............میتواندما را به این فکر بیندازد که باری دیگر بر این مکانیسم تامل کنیم این مشکلات را نیز میتوان به گردن مخالفت و دشمنی های گسترده سازمان یافته سرمایه داری انداخت یا باید گفت که تا حالا هیچ حزبی کمونیستی خصوصا در این مکان و زمان با این خصوصیات یافت نمیشود.آیا ائتلاف بستن با یک حزب ناسیونالیست یا مذهبی که شما باد زدن اینگونه فرهنگهای ساختگی را از مصادیق اختلاف بین مردم و احزاب میدانید و بنده نیز باشما موافقم، میتواند در جهت خدمت به چه جریانی باشد آیا این مسئله بخاطر قدرت سیاسی صرف است یا رفع ستم طبقاتی جامعه ما، احزابی که امروزه نام کمونیسم و سوسیالیسم را با خود یدک میکشند تحت لوای آزادی عقیده و آزادی های سیاسی و دمکراسی برای رسیدن به قدرت سیاسی صرف خواستهای مردم و خواستهای طبقاتی را وانهاده و بر سر اینگونه مسائل با هم معامله میکنند.اما دوست گرامی دراین قسمت با شما نیستم که انگار برای آگاهی طبقاتی آنچنان ارزشی قایل نیستید بلکه باید کار آگاهی و سازماندهی در یک طرف و به عمل در آوردن آن در طرفی دیگر باشد، همراه و همگام همدیگر.شما که حتما این را نیز میدانید که دو عنصر سیاسی تحلیلی و پراکتیکی در مارکسیسم هست که پایه های علمی این علم رهای بخش را تشکیل میدهد و نبود هر کدام از این دو عنصر شکست خود روند محسوب میشود. اگر به حزب باور دارید این حزب در کجاست و کدام حزب است که این خصوصیات را دارد این حزب برای نمونه برای کشوری با وجود ستمهای مختلف و از همه مهمتر ستم طبقاتی در کجا قرار دارد علنی یا غیر علنی در داخل یا در خارج است یا باید باشد.من به این مورد باور دارم که حزب نباید از طبقه جدا باشد و خواستهایش همان خواستهای طبقه ای باشد  که از آن بر خواسته است اما آیا تا حالا این طور بوده است و اگر نبوده چرا نبوده اگر طبقه از حزب آگاهی میگیرد چرا این طور نیست و پس از چندی خواستها عوض و خواستهای دیگر برای حفظ منافع سرمایه داری تبدیل میشود که در این مورد میتوانم سرگذشت و فراز نشیبها و نوسانات احزاب گوناگون را برای شما بیان کنم که چگونه به این سمت تغییر نگرش و تغییر دیدگاه کلی داده اند.